|
| Ôï
ðëÞñåò êåßìåíï ôïõ Üñèñïõ ôçò ôïðéêÞò åöçìåñßäáò «Ãêüëïò»(çìåñïìçíßá
Ýêäïóçò 08.02.1918)ó÷åôéêÜ ìå ìéá åëëçíéêÞ âñáäéÜ óôçí ðåñéï÷Þ
ôùí Êáõêáóéáíþí Ìåôáëëéêþí Íåñþí ìðïñåßôå íá
äéáâÜóåôå
åäþ. |
|
ÐçãÝò - 1917 - 1990 - 1991 - 1995 - Ïé ìÝñåò ìáò
¸ôïò 1917
Ïé ðñþôåò áíáöïñÝò
ãéá ôçí ýðáñîç óôï Ðéáôéãêüñóê
ìéáò ïñãÜíùóçò ðïõ íá åíþíåé üëïõò ôïõò Ýëëçíåò ôçò ðüëçò ìáò,
áíáöÝñïíôáé óôçí áñ÷Þ ôïõ ðåñáóìÝíïõ áéþíá. |
| Οι
πρώτες
αναφορές
για την
ύπαρξη στο
Πιατιγκόρσκ
μιας
οργάνωσης
που να
ενώνει
όλους τους
έλληνες
της πόλης
μας,
αναφέρονται
στην αρχή
του
περασμένου
αιώνα. Όμως
ένα από τα
φύλλα της
δημοτικής
εφημερίδας
«Γκόλος» (μπορείτε
να το
δείτε εδώ)
που
διασώθηκε
τυχαία στο
δημοτικό
εθνογραφικό
μουσείο
διηγείται
μια βραδιά
που έκανε η
ελληνική
κοινότητα
της πόλης
Πιατιγκόρσκ
στις 26
Δεκεμβρίου
το 1917. Επειδή
οι
περισσότεροι
αυτόπτες
μάρτυρες
και
συμμέτοχοι
των
γεγονότων
εκείνης
της εποχής
μετανάστεψαν
κατά την
διάρκεια
του
εμφύλιου
πολέμου
στην Ρωσία
(το 1918 – 1922),ήταν
υφιστάμενοι
βίαιης
εξορίας
στην
Ελλάδα στο
τέλος του
΄30 και
επειδή το
δημοτικό
αρχείο του
Πιατιγκόρσκ
κάηκε κατά
την
διάρκεια
του
δευτέρου
παγκοσμίου
πολέμου οι
γνώσεις
μας για την
Ελληνική
Κοινότητα
έχουν
επεισοδιακή
μορφή. Οι
έλληνες
της πόλης
μας θα ήταν
πολύ
ευγνώμονες
στους
πολίτες
και στις
οργανώσεις
που θα
μπορούσαν
να μας
βοηθήσουν
να βρούμε
κάποια
καινούρια
πληροφορία
για την
ιστορία
της
Ελληνικής
Κοινότητας
του
Πιατιγκόρσκ. |
|
Ç áíáãÝííçóç.
Στα
τέλη της
δεκαετίας
του ΄80,
óôá ÷ñüíéá ôçò "ðåñåóôñüéêá"
îåêßíçóáí íá äçìéïõñãïýíôáé ìÝ÷ñé ðñüôéíïò áäéáíüçôåò êïéíùíéêÝò
åíþóåéò ðïëéôþí... |
|